Przecież

Zostaw w ciszy

Wszystkie tchnienia

Bo mieliśmy je

Ale minęły - niespodziewanie

Jak ucisk w dołku

Niepokój na dnie brzucha

Nie wrócisz juz tego

Nawet śmiejąc się przez łzy

I po co były te uniesienia?

Zapomniane i zamknięte w pojemnikach

Nie zmieniły świata, ani Ciebie, ani mnie.

Gdy się uśmiechniemy ostatecznie- nic to nie zmieni też.

Kiedyś rewolucję w sercu i tylu dobrych wokół.

Teraz w sercu chłód i ludzi mniej. Coraz mniej.

Bo sam nie chcę.

Świata nie zmienię.

Przecież